George Sözünü Tuttu

2000′li yıllarla birlikte GM’de bir yokolma tutkusu belirdi. Bunu görmek zor değil. Özellikle Shoot The Dog’dan sonra işler fena halde kötü gitmişti. Tüm kariyeri boyunca sayısız sorunu aşabilmeyi başaran George, pop müziğin “pop”ülerliğini kaybetmesi üzerine sektörde yeri olmadığına karar verdi 2004 yılında. Bu başarılı ve yaramaz çocuğun gözden düşmesiydi. Politik sebeplerin yoğun olarak rol oynadığını düşündüğüm bu sonucun GM’i müziğe küstürdüğü kesin. O da iade-i itibar için “Öyle olsun o zaman ben de giderim!” dedi.

2004 yılında Patience albümünden hemen sonra A Different Story için “yok olmadan önceki son mesajım” demişti. Ancak yeni menajerinin de katkısıyla GM hayata geri döndü. 2 yılda 1,5 milyonu aşkın insana seslendi. Amerika’dan özür diledi ama çok fazla işe yaramadı. Avrupa’nın değerini Amerika’da anladı denilebilir. Son bir teşekkür için evi Londra ve rekoru için Kopenhag’a teşekkürle veda etti. Abu Dabi’den bahsetmeyi gerekli görmüyorum çünkü onu neredeyse hiç tanımayan, sadece popun süperstarı olduğu için tribünleri dolduran bir seyirciye söyledi Geroge.

Ve yine söz verdiği gibi yok oldu. A Different Story’yi ilk izlediğimde GM’nin gerçekten de yok olacağını düşünüyordum. Ancak ardından 2 yılda 100′ü aşkın kez sahne aldı. Dolayısıyla GM’nin yakın zamanda yeniden dönmesi muhtemel. Ama ben GM’nin büyük bir birikimle dönmesini görmek istiyorum. Older’ın mistik havasını yeniden solumak hayata dönüş için eşsiz bir bilet olurdu…

Wham! Vedası

Wham!

Muhteşem Wham In America Turnesinin sanırım sonlarıydı. Her cuma olduğu gibi Import Music dergisi satan yere gidiyorum… Babam o gün ekstradan para vermişti bana. Verirken de “Bak sakın dergi alma!” Ben tabi  “Yok canım hiç  alır mıyım?  Türkçesi, O kapıdan, ben bacadan…

Benim bayiye, koşarcasına gittim! İçeri girdim, o zamanki Ali abi, bana “Ya ne oldu senin  adamın grubuna” dedi! Ben tabi “ne olmuş ki?” demeden, “Ya ayrılıyormuş”. Ben “Nee! Yapma olmaz yaa! Ver bakayım dergiyi”. Aman  bir de ne göreyim Wham posteri orta sayfada. Ama resmin ortasında bir çatlak! Beyaz gömlek var Andrew ve George’ta. Ben tabi sabahın 8-9’larında şok! Yolda sürekli o sayfayı okuyorum: “Olamaz George yapmaz ya! Yok bu milletin uydurması”. Eve feci bitkin ve üzüntülü bir şekilde gelmişim. Annem: “Yine aldım deme!”. Dergi, hemde 3 tane Bir de Alman Bravo Dergisi. Ben anneme: “Bak gördün mü ne oldu?”. Annem: “Aaa! Yazık, neden ayrılıyorlar ki? Ay! O çocuğu çok sever, sürekli sarılarak söylerdi şarkılarını, yalandır inanma!” Durur muyum ben? Hemen telefonlara sarıldım….

Peki,George…Ölebilirsin.(bölüm 1-İlk başlar,Wham…)

 Şimdi biraz fantezi yapalım,George Michael ile satranç maçı yapacaksanız ama taşlar yerine sözler savaşacak evet evet doğru bildiniz ben bunu yaptım ve sizlere maçımızın ilk bölümünü anlatmaya karar verdim;Biz siyah taşız,George ise beyaz.

 

 Beyaz taş hamle yaptı;”Ben kalabalık bir ailenin çokta özen gösterilmeyen bir çocuğuydum,ailem yeteneğimin farkında değildi ve üzerimdeki baskılar beni çok yıpratmıştı”

Siyah taş hamle yaptı,”Sen o kalabalıklık ve o baskının içinde kendini kabul ettirip,ortaya çıkmadın mı?”

Beyaz taş hamle yaptı,”Andrew ile iyi bir ikiliydik,ama teenage formlarından sıkılmıştım,büyük bir star olmak ve bunu tek başıma yapmak istiyordum ama belki de bu bana beklediğimden pahalıya mal oldu,Andrew ile devam mı etseydim?? Belki daha düzenli bir yaşamım olurdu…”

Siyah taş hamle yaptı,” Hımm evet Wham müthişti;seni sen yapan ilk adımları orada atmıştın belki biraz daha sakin olup durumu kontrol edebilirdin,unutma sürüden ayrılanı kurt kapar ama sen büyüktün ve kurtu sen yedin”

Beyaz taş hamle yaptı,”İltifatın için teşekkür ediyorum,ama pişman mıyım değil miyim emin olamıyorum hatta düşünemiyorum bile (kahretsin çok fena ediyor beni bu marihuanalar…)”

Siyah taş hamle yaptı,”Kesinlikle pişman olmamalısın,sen çok daha büyüklerdeydin ama yapman gereken Wham’i dağıtmak yerine belki biraz daha izlemek ve soloların için kendini yenilemekti…Sanırım bunu kendine söylemek seni incitiyor belki de yaptığın ilk hata buydu öyle değil mi?”

Beyaz taş hamle yaptı,”Sanırım evet,ama belki de Andrew veya diğerleri beni ikna etmeye çalışsalardı böyle olmazdı”

Siyah taş hamle yaptı,”Kendinle yüzleşmekten çekinme,onların bunu düşündüğünü ve senin buna sadece güldüğünü ikimizde biliyoruz ama artık bu konunun sorun olmasından,beynindeki büyük bir ikilem olmasından vazgeç rahatla adamım.”

Beyaz taş hamle yaptı,” Tamam bu artık bir problem değil benim için. Sanıyorum yarın Faith’ten başlarız konuya,şimdilik berabere bitsin mücadele kabul mü? Benim gidip basılmam gereken WCler varda…”

Siyah taş hamle yaptı,”Peki”

Careless Whisper

O kadar çok Wham! anisi var ki anlatmakla bitmez ama gene de elimden geldiği kadar paylaşmaya çalışacağım ….

Careless Whisper`la başlayalım, yeni George hayranları hep neden onun bu şarkıyla anıldığını soruyorlar belki. Bu yazı, onları biraz olsun  o şarkı hakkında aydınlatır.

Şarkıyı ilk UK TV’de görmüştüm. Bir güzel tarafı ilk günü seyretme şansına vardım… Herkes merakla bekliyor. Çünkü o zamanki müzik kanalı 2-3 saat önceden altyazı geçmişti: Mutlaka izlenmeli diye!!! Ve program geldi çattı. Bizim gözler TV‘ye yapışmış. Eski bir Wham! hayranı olan annem, teyzem hepsi bizdeler ve bekliyoruz. Ve Punk şeklinde kesilmiş, yumurta sarısını andıran saçlarıyla Adam haykırıyor Careless Whisper – Wham`s George Michael.